حماسه های ملی جایگاه تجلی باورها، فرهنگ و رسوم کهن یک قوم می باشند که بر اساس اسطوره ها و آیین ها خلق شده اند. فردوسی شاعری «حماسه ساز و حماسه سرا» است و شعر حماسی، شعری است که روح غیرت، شجاعت، شدت و مقاومت را برمی انگیزد؛ خواه مضمون حماسی باشد یا متضمن سرگذشت یک قهرمان. تربیت حماسی شیعی با توجه به فرهنگ کهن و آیین دینی راهی به سوی گشودن روزنه های جدید در کارکرد اجتماعی و عرصۀ سرنوشت ساز است؛ امری که ضرورت آن بیش از پیش احساس می شود. پژوهش حاضر با هدف شناخت و وجه اشترک حماسۀ ملی با حماسۀ دینی انجام شده است. این پژوهش با روش (توصیفی- تحلیلی) و به صورت کتابخانه ای سعی نموده حماسه های رستم را در شاهنامه با تمسّک به مبانی و معارف قرآنی واکاوی نماید. پژوهش حاضر نشان داده با این که مبانی حماسه ملی همان مبانی تربیت اسلامی است؛ ولی در جاهایی از حماسه ملی بر مقوله هایی توجه شده که آن را از الگوهای تربیت اسلامی متمایز می سازد که در این پژوهش به آن پرداخته شده است.